تاراز - رامین یوسفی

لطفن از خودتان بگویید؟

رامین یوسفی هستم دبیر زبان وادبیات پارسی دبیرستان های استان های  خوزستان – بختیاری والبرز. ترانه های پارسوماش(گزینه شعر شاعران مسجدسلیمان)وترجمه سکوت (که مجموعه شعری ست از برخی از اشعارخودم)وچنداثردیگر دررابطه شعروگویش شناسی .با نشریات تخصصی ادبی از گذشته در رابطه با شعر ونقد شعر همکاری داشته و دارم.اکنون اولین ریشه یاب واژگان پارسی راکه درحال تکمیل نمودن آن هستم برای چاپ آماده نموده ام ویک اثر بوم شناسی دیگر. ریشه یاب مزدا با روشی علمی برای اولین بار واژگان پارسی را رمزگشایی می نماید وبه خواننده آموزش داده می شود که چگونه بتوانند متناسب با دایره ی واژگانی خودواژگان را رمز گشایی وریشه یابی (اتیمولوژی )  کند.

اولین سرودن ها؟سال 68سالی بود که برای تدریس به عشایربختیاری رفتم.اولین سروده ها ی کلاسیک خود را در جنگل زاران سوسن سرخاب سرودم که سیاه مشق هایی بیش نبودند.   

سبک وسیاق سرودن؟ :میتراییک.شعر میتراییک .شیوه ای سرودن  که مولفه ها ی آن توسط شاعر ارجمندسیروس رادمنش واینجانب وتنی چند از دوستانم مهندسی شد.بعدها توسط منتقد گرامی  کاظم کریمیان وسایر منتقدین کشور بررسی شد.بعضی به تایید وبرخی به تکذیب.

میتراییک نوعی سرایش در شعر معاصر است که خلأ شعر در دهه های پیشین را پرنموده است.سوای چند ابر شاعر به همراه ابر شعر هایشان وچندین شعر بگاه وبه جاه دیگراز شاعرانی که صاحب نام نبودندباید بگویم که با ورود افراد غیر موجه در عرصه ی شعر،گسستی میان شعر ومخاطب ایجاد شد که گاه آدمی حس می کند که این حرکت از تعمد بوده ؟!نه هنر برای هنر ونه هنر برای مردم؟!نوعی ناشی گری که باسرقت های ماهرانه در عرصه ی شعر کلاسیک وشعرنو.خاصه شعر های شاعران کشورهای دیگر که بعد از ترجمه شمامتوجه سرقت می شوید.اما دزد نگرفته پادشاه ست؟!این حرکت های جنبشی وکرنشی که گاه شاعر ی با پناه بردن به تصاویر وتفکر شاعری چون نیما وبهره گیری از اسم شاملو وفروغ وسهراب واخوان(به اسم موقعیت اسمی شاعر ونه شعراو) ،خویش را به مخاطب مهدکودکی شاعر معرفی می کردند.اما شعر میتراییک با حرمت به شعر وحافظه ی تاریخی خواننده به نیاز های مدنی او پاسخ داد.شعری مدنی وکاربردی که خواننده با خوانش آن همذات پنداری می نمود وخواننده را به تاثیر شعر درآینده فریب وحواله نمی داد  .شاعران حلقه میتراییک با درک تازه ای که از زمان وموقعیت داشتند به نوعی سرودن دست زدند که در آثارشان می توان به مولفه وآفرینه هایی چون:بهره گیری از تاریخ ،قرار دادن اسطوره ها در موقعیت اکنون وکاربردی کردن اسطوره ها در جهان معاصر،پردازش طنز(یوونالی- هوراسی)،توجه واستفاده از موضوعات اجتماعی در شعروچند مولفه ی دیگر که با توجه به کمبود وقت  به آنها نمی پردازم.

نمونه ای از اشعار؟من یک کار کلاسیک ویک کار میتراییکی می خوانم :دنیا چو گوی چوگان تو بود...(کلاسیک)،کتیبه:من سواد خواندن ونوشتم ندارم/ وخواندن تو چقدر دشوار است /بسان کتیبه های هخامنشی...(شعر میتراییکی).

علاقمندان می توانند با مراجعه به دانشبانک جویای گوگل (رادیوصدای آشنا)این گفتگو که امروز جمعه 15اردی بهشت 1391انجام پذیرفته است راپیگری نمایند.