تاراز - رامین یوسفی

(1)
الصدی
صَرَختُ : لا
من شِدَّةِ الأَلَم
لکن صدی صوتي
خافَ منَ الموتِ
فارتدَّ لي : نَعَم !

پژواک
از شدت درد
فرياد زدم : نه
ليک پژواک صدايم
از مرگ ترسيد
پس به سويم برگشت : آری !




2
مسألة مَبدأ
قالَ لزوجهِ : أُسکُتي .
و قالَ لإبنهِ : انکِتِم .
صَوتُکُما يَجعَلُني مُشَّشَ التفکير
لا تنبِسَا بکلمةٍ
أُريد أن أکتُبَ عن
حُرّيَّةِ التعبير !

مطلبی اساسی
همسرش را گفت : ساکت باش
و به فرزندش گفت : خفه شو
صدايتان پريشان می کند انديشه ام را
يک کلمه هم به زبان نياوريد
می خواهم در باره ی آزادی بيان بنويسم !

3
سِر المهنَة

إثنانٍ في أوطانِنا
يَرتَعِدان خِيفةً
مِن يَقظةِ النائِم :
الصُّ . . و الحاکِم !

راز پيشه

در سرزمين اِمان دو تن
از ترس بيدار شدن خفته
می لرزند :
دزد . . و حاکم !
4
شيخوخةُ البکاء

ـ أنتَ تَبکي !
ـ أنا لا أبکي
فَقَد جَفّت دُموعي
في لَهيبِ التّجربة .
ـ هذه ليست دِموعي
. . بل دِمائي الشّائِبة !
گريه ی پيرانه سری

ـ تو می گريی !
ـ من نمی گريم
زيرا اشک هايم
در آتش تجربه خشکيد
و اين چکيدن ها
اشک های من نيست
بلکه خون پيرانه سريست !

5
خطاب تاريخي

رَأَيتُ جُرذاً
يخطُبُ اليومَ عن النّظافَه
وَ يُنذِرُ الأوساخَ بالعِقاب
وَ حَولَهُ
. . يُصَفِّقُ الذُّباب !

نطقی تاريخی

امروز
موشی صحرايی ديدم
که از نظافت می گفت
و کثافت ها را تهديد به مجازات می کرد
و دور و برش مگس ها
کف می زدند !


6
الحاح

ـ ما تهمتي ؟
ـ تهمتک العروبة
ـ قُلتُ لَکم ما تهمتي ؟
ـ قُلنا لَک العروبة .
ـ يا ناس قولوا غيرها .
أسألَکم عن تهمتي . .
ليس عن العقوبة !

التماس
ـ جرمم چيست ؟
ـ جرمت اين است که عربی .
ـ به شما گفتم جرمم چيست ؟
ـ به تو گفتيم که عربی .
ـ ای مردم چيزی جز اين بگوييد .
از جرمم می پرسمتان
نه از جزايم .
7
قلّة أدب

قَرَأتُ في القُرآن :
« تَبَّت يدا أبي لَهَب »
فأعلَنت وسائلُ الإذعان :
« إِنَّ السکوتَ من ذَهَب » .
أَحببتُ فَقري .. لَم أَزَل أتلو :
« وَ تَب
ما أغنی عَنهَ مالُه و ما کَسَب »
فَصودِرَت حَنجَرتي
بِجُرمِ قِلّةِ الأدب .
وَ صودِرَ القُرآن
لأنّه . . حَرَّضَني علی الشَغَب !

بی ادبی

در قرآن خواندم
« تَبَت يدا أبي لَهَب »
و رسانه های تبليغاتی اعلام نمودند :
« همانا سکوت از طلاست » .
به فقرم عشق ورزيدم . .
و مکرر خواندم :
« وَ تَب
ما أغنی عَنهُ مالُه و مَا کَسَب »
و حنجره ام به جرم بی ادبی توقيف شد
و قرآن نيز هم
که مرا به شورش بر انگيخته بود !
8
القصيدَةُ المَقبُولة

أکتُب لنا قَصيدةً
لا تُزعِجُ القيادة.
ـ ( . . . . . . . . . )
تسعُ نِقاطٍ ؟!
ما الذي يَدعوکَ للزَيادة ؟!
ـ ( . . . . . . . )
سَبعُ نِقاطٍ ؟!
لم يَزل شعرُکَ فوقَ العادة .
ـ ( . . . . . )
خَمسُ نقاطٍ ؟!
عَجباً ! هل تَدَّعي البَلادة ؟
ـ ( . )
واحدةٌ ؟!
عليک أن تحذف منها نُقطةٌ
إحذف
فلاجدوی من الإسهابِ و الإعادة .
ـ ( )
أحسنتُ ،
هذا منتهی الإيجازِ و الإفادة !
شعر پسندیده

برایمان شعری بنویس
که پیشوا را پریشان نکند
ـ ( . . . . . . . . . )
نه نقطه ؟!
چه کسی تو را به زیاده گویی بر انگیخت ؟!
ـ ( . . . . . . . )
هفت نقطه ؟!
هنوز شعرت غیر عادی است .
ـ ( . . . . . )
پنج نقطه ؟!
عجب ! آیا تظاهر به خنگی می کنی ؟
ـ ( . )
یکی ؟!
باید نقطه را هم برداری ، حذفش کن .
دازگویی و تکرار سودی ندارد .
ـ ( )
احسنت ،
این نهایت مختصر و مفید بودن است

وام وب:www.danoush.ir