و ستاره دنباله دار سو سو نمی زند

در قبله ی دامنم

با خواب های آواره

در غیبت یلدا قسم خورده ام

که پلک از سرای گریه نگیرم

در وقت های در بدر

آفاق منظر دل

تا جنون می رسد

بانو

با کدام پرنده مانوس تری

که شکل پرواز می شوی .